W służbie Człowiekowi. O Helenie Radlińskiej – dr hab. Rafał Łętocha

03Kwi20

Wyjątkową wagę przykładała do oświaty pozaszkolnej i kształcenia oraz wychowania dorosłych. Wskazywała, że nie jest to prywatna sprawa każdego z osobna, decyduje bowiem ona o roli ludzi dojrzałych w pokoleniu historycznym. Osoba dorosła, biorąc na swoje barki obowiązek wychowywania dzieci, podejmuje również zobowiązanie pracy nad sobą. Jak pisał jej biograf Wiesław Theiss, praca oświatowa wśród osób dorosłych „ma integrować generacje pokolenia historycznego, dynamizować jego siły, rozbudzać poczucie przynależności do grupy społecznej, ukazywać tradycyjne wartości, ale także pobudzać do zmian i przekształceń. Innym zadaniem edukacji dorosłych jest łączenie sztucznie rozdzielanej dotychczas sfery pracy, nauki i wypoczynku. Postęp techniczny wymaga, aby pracownik poszerzał swe wiadomości, znał plan przedsiębiorstwa i zasady organizacji produkcji, rozwijał wiedzę o człowieku i społeczeństwie, a także dążył do mistrzowskiego opanowywania posiadanych umiejętności zawodowych. Dostarczaniem treści i metod dla tego procesu zajmuje się wychowanie do pracy.

Książka dla niej to „błyskawica rozdzierająca zupełne ciemności”, źródło wiedzy o najistotniejszych problemach narodu, droga prowadząca do budowania przyszłości, uświadamia ona człowiekowi, „że jest cząstką większej, potężnej całości: narodu i przez niego ludzkości”.
Książki tworzą społeczeństwo, budują wspólnotę, dając ludziom określony kod kulturowy, którym się posługują. Dzięki nim tworzy się „tajemnicze porozumienie” pomiędzy ludźmi zamieszkującymi różne miejsca oraz rozmaite epoko. Rola, którą przypisuję Radlińska książce, jest tak wielka, iż nie waha się stwierdzić, że kulturę narodu mierzy się nie tyle wartością jej literatury, co raczej „rozpowszechnianiem książek, statystyką ruchu wydawniczego i czytelnictwa”. Dobra kulturowe istnieją bowiem rzeczywiście tylko wówczas, kiedy są cenione is pożywane. Wówczas to, jak pisała w „Pedagogice społecznej”, mogą wpływać „na postępowanie ludzi, stają się składnikiem wzorów społecznych. W zakresie kultury duchowej dobra ocenione najwyżej obiektywizują się. Oddziaływanie ich jest wychowawcze, stają się składnikiem wzorców, które uzupełniają i doskonalą wzory. Dzięki nim ludzie opanowują brutalność popędów, wprowadzają ład doskonaląc naturę, kształtują życie (kulturowe)”. Książka jest nie tylko nośnikiem wartości kulturowych, czynnikiem wychowawczym oraz integrującym społeczeństwo, ale też „potężnym czynnikiem wyrównawczym”.

Źródło: https://nowyobywatel.pl/2018/09/24/w-sluzbie-czlowiekowi-o-helenie-radlinskiej/



No Responses Yet to “W służbie Człowiekowi. O Helenie Radlińskiej – dr hab. Rafał Łętocha”

  1. Dodaj komentarz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s


%d blogerów lubi to: